تبلیغات

به نام خدا

عماد قمبری

شعر چیست ؟

شعر پدیده ای پویا وزنده است، به نظر می رسد از زمانی که  انسان زبان گشوده و توانسته عواطف ،شگفتی و شادی خود را نشان دهد  ،شعرهم به وجود آمده است . دعاهای بشر نخستین در مقابل خدایان نامرئی ،جمله هایی که درمراسم دینی بر زبان رانده می شده است .آنچه از سر ترس یا از شادی و در حال هیجان شدید بر زبان می امده است ،همگی از جنس شعر است .

شعر زبان هنری ملت هاست انسان هنر را دوست می دارد و زبان هنری را می پسندد این هنر دوستی را خداوند درنهاد انسان قرار  داده است .

اما این که  نام شعر  را  چه کسی برای این زبان هنری  به کار برده است ،کاملا معلوم نیست . ابو عبدالله قاسم بن سلام بغدادی  که ازپیشوایان نحو و لغت بوده است نامگذاری شعر را به یعقوب بن  سام بن نوح نسبت می دهد ،و میگوید :چون بی واسطه تعلیم ،وی را به کلام موزون شعور افتاد آن  کلام  را شعر خواندند .

 

فیروز آبادی در قاموس اللغه  می نویسد :اطلاق شعر بر اقوال منظوم به سبب شرف وزن و قافیه آن است .همچنین گفته شده است لغت شعر را برخی به واسطه دقت که در آن به کار می رود از واژه شَعَر گرفتند چنان که جامی می گوید :              شعر شعر خیال بافتن است                                                                       بهترین شعر مو شکافتنن است

باز می نویسد شعر در لغت به معنی فهم و در اصطلاح منطقی آنچه خیال انگیز است می باشد .

ابو علی سینا می گوید:منطقی را به هیچ یک از وزن وتساوی و قافیه نظری نیست ،مگر اینکه ببیند که چگونه سخن خیال انگیز و شوراننده می شود .

خواجه نصیرالدین طوسی می نویسد:اطلاق اسم شعر در عرف قدما  بر معنی دیگر بوده است و در عرف متأ خران  بر معنی دیگر است .و محققان و متاخران شعر را حدی گفته اند . پس شعر در عرف منطقی کلام مخیّل  است ودر عرف متأخّران کلام موزون مقفی . حقیقت این است که در هر یک از زبان های دنیا اگر شعری هست موزون است و شعر بی وزن یا منثور که اخیراً گفته می شود از اختراعات شعرا ی قرن نوزدهم فرانسه بوده است .

اگر وزن و قافیه را بخشی از لفظ شعر بخوانیم و تخیّل و اندیشه را معنی شعر بدانیم درست این است که بگوییم این دو لازم و ملزوم یکدیگرند .

شعر در ایران

با این که اولین شاعر در ایران کاملا معلوم نیست اما برخی رودکی راپدر شعر ایران لقب دادند .رودکی شاعر نابینای ایرانی که در دوره ی سامانیان میزیسته است در قالب های مختلف شعر سروده است،ازاو قصیده،قطعه ،رباعی و مثنوی بر جای مانده است آنچه از شعر  او تا به امروز به دست امده بالغ بر1098 بیت است.پس ازرودکی شاعرانی چون ابو شکور بلخی خالق کتاب آفرین نامه،ابو القاسم فردوسی شاعر حماسه سرای ایرانی که اثر جاودان شاهنامه را از خود به یادگار گذاشته است ،فرخی سیستانی ،عنصری ،منوچهری و ...در شعر فارسی هنر نمایی کرده اند .

در میان شاعران عصر جدید نیز شاعرانی همچون پروین اعتصامی ،ایرج میرزا،ملک الشعرای بهار و...را می توان نام برد .

شعر نوی فارسی

علی اسفندیاری شاعر خطّه ی مازندران شعر فاری را دچار تحول کرد .او در وزن شعر که برای شاعران ایجاد محدودیت  می کرد ،تغییراتی ایجاد کرد .از این رو این شاعر را که به نیما یوشیج معروف است ،پدر شعر نوی فارسی لقب داده اند .پس از او شاعرانی همچون سهراب سپهری ،اخوان ثالث ،فروغ فرخزاد ،فریدون مشیری و ...به این سبک شعر گفتند.در میان شاعران بلند آوازه ی امروز هم می توان ازبزرگانی همچون قیصر امین پور ،علی معلم ،حسن حسینی  و احمد عزیزی نام برد.

 



دانش آموزم سلاحم  دین و ایمانم

رسولم داده فرمانم

كه تا در راه حفظ دین بكوشم با دل و جانم

منم فهمیده ی دوران

زدیو و دد نمی ترسم كه من فرزند ایرانم

بود سیزده آبان شكوه انقلاب من

شهادت را پسندیدم كه میراث شهیدانم

معلم در كنار من حضورش افتخار من

من از نسل شقایق ها من از یاران بارانم

عماد قنبری



 

 

امتحان

با شنیدنش من می لرزم                               اسمش را نیار که می ترسم

من بجایش پول می بخشم                               گر کنی قال این واقعه را

من بر معلم عشق می ورزم                      گر سوال ها باشد در امتحان ساده

گر شود نمره درامتحان بالا

مخورم برسقف من حالا

من دوباره عشق  به او میورزم          گر دبیر نمره دهد الکی

من ز والدین می ترسم        شایدم شود نمره ام پایین

مرتضی لطفی




مادر

قلب من هنوز هم بهانه می کند                                                         یاد خاطرات کودکانه می کند

آشنا ترین ترانه لای لای مهربانیت                                    مهربانترین ستاره چشم ها ی آسمانیت

بهترین سروده ی تمام شاعران                                             مادر ای همیشه آشنای مهربان

گرچه در نگاه تو رنگی از مرارت است                      دست های خسته ات ولی گرم و با محبت است

مریم مقدس زمانه ! ای مادر عزیز من                    چادر تمام رنگ مشکی ات نشانی از تقدس است

در میان جاده ها ی خیس شهر                                             من قدم زنان از تو دور می شوم ولی

قلب من هنوز هم بهانه می کند                                                         یاد خاطرات کودکانه می کند

عماد قنبری